dependency-mapping

Skill do mapowania zależności między warstwami (slices) implementacji za pomocą macierzy DSM (Design Structure Matrix). Automatycznie oblicza punkty ryzyka dla każdego modułu na podstawie liczby zależności przychodzących i wychodzących, a następnie rekomenduje bezpieczną kolejność wdrażania. Przydatny podczas planowania wielowarstwowych funkcji — pozwala zidentyfikować blokery i elementy krytyczne zanim zaczniesz kodować.

1. Przygotuj listę wszystkich warsw (slices) swojego projektu, które chcesz analizować — na przykład #1.1, #1.2, #2.1 itd. Każda warstwa to niezależny fragment funkcjonalności.

2. Zbuduj macierz DSM (Design Structure Matrix) — utwórz tabelę kwadratową z warstwami na osi poziomej i pionowej. W każdej komórce zaznacz gwiazdką (*), jeśli warstwa w wierszu zależy od warstwy w kolumnie. Na przykład jeśli warstwa #1.2 wymaga #1.1, wstaw * na przecięciu wiersza #1.2 i kolumny #1.1.

3. Oblicz Fan-in dla każdej warstwy — policz, ile innych warstw zależy od danej warstwy (ile gwiazdek w kolumnie). Wysoki Fan-in oznacza, że warstwa jest blokerem i powinna być wdrożona wcześnie.

4. Oblicz Fan-out dla każdej warstwy — policz, ile innych warstw dana warstwa wymaga (ile gwiazdek w wierszu). Wysoki Fan-out oznacza wyższe ryzyko, dlatego takie warstwy wdraża się później.

5. Oceń Leverage Score każdej warstwy na podstawie ponownego użycia istniejących komponentów: 0 punktów za pełne ponowne użycie, 1 za rozszerzenie, 2 za komponowanie, 3 za nowy komponent, 5 za nowy system. Sprawdź dokumentację design systemu i Storybook.

6. Ustal kolejność implementacji — zacznij od warstw z niskim Fan-out i wysokim Fan-in, ponieważ są bezpieczniejsze i wspierają inne moduły. Przesuwaj warstwy z wysokim Fan-out na koniec listy.