verify-before-done

Umiejętność, która zatrzymuje Cię przed fałszywymi twierdzeniami o ukończeniu. Zanim powiesz, że testy przeszły, kod się skompilował, linter jest czysty lub bug jest naprawiony — musisz uruchomić świeże polecenie weryfikacyjne i pokazać rzeczywisty wynik. Chroni przed ukrytymi błędami, nieukończonymi wymaganiami i zmarnowanym czasem na przeróbkach. Obowiązkowe przed każdym commitem, pushem, PR-em lub raportem statusu.

1. Zanim stwierdzisz, że jakakolwiek praca jest ukończona, zatrzymaj się i zidentyfikuj, które polecenie by to udowodniło — na przykład polecenie testów dla "testy przeszły", polecenie lintера dla "kod czysty" czy polecenie builda dla "kompilacja się powiodła".

2. Uruchom to polecenie teraz, w bieżącym stanie kodu. Nie polegaj na poprzednich wynikach ani na założeniach — zawsze świeże wykonanie.

3. Przeczytaj pełny wynik polecenia, kod wyjścia i liczbę błędów lub niepowodzeń. Zanotuj dokładnie co mówi output.

4. Sprawdź, czy wynik rzeczywiście potwierdza Twoją tezę. Jeśli output pokazuje błędy, nieudane testy lub problemy — zgłoś rzeczywisty stan z pełnym dowodem, nie twierdzenie o sukcesie.

5. Tylko jeśli output wyraźnie potwierdza Twoją tezę — wtedy możesz stwierdzić ukończenie i dołączyć dowód (wynik polecenia) do commita, PR-a lub raportu.

6. Jeśli delegujesz pracę podagentowi, który raportuje sukces — niezależnie zweryfikuj jego twierdzenie, uruchamiając testy lub sprawdzając zmiany w VCS. Nie ufaj samemu raportowi agenta bez dowodu.