verification-before-completion

Umiejętność dla agentów AI i deweloperów, która wymusza weryfikację przed każdym twierdzeniem o ukończeniu pracy. Zamiast polegać na założeniach, musisz uruchomić rzeczywiste komendy testujące, przeczytać pełny output i potwierdzić wynik. Chroni przed fałszywymi roszczeniami o naprawionych bugach, przechodzących testach czy czystym kodzie – wymaga dowodów, nie słów.

1. Zainstaluj umiejętność w swoim agencie AI lub skonfiguruj ją jako część workflow'u przed commitem zmian. Umiejętność działa najlepiej zintegrowana z systemem kontroli wersji (Git) i narzędziami CI/CD.

2. Przed każdym twierdzeniem o ukończeniu pracy (np. "testy przechodzą", "bug naprawiony", "kod czysty") zatrzymaj się i zidentyfikuj, jaka komenda to udowadnia – np. npm test, eslint ., cargo build czy test reprodukujący oryginalny problem.

3. Uruchom pełną komendę weryfikacyjną w świeżym środowisku. Nie polegaj na poprzednich uruchomieniach, logach czy założeniach. Przeczytaj cały output, sprawdź kod wyjścia (exit code) i policz rzeczywiste błędy lub niepowodzenia.

4. Porównaj rzeczywisty output z twojej roszczeń. Jeśli output nie potwierdza twojego twierdzenia (np. testy pokazują 3 błędy zamiast zera), zgłoś faktyczny status z dowodem, nie domniemanym stanem.

5. Tylko jeśli output jednoznacznie potwierdza twoje roszczenie, możesz je sformułować – zawsze wraz z dowodem. Unikaj słów takich jak "powinno", "chyba", "wygląda na". Zamiast "Gotowe!" napisz "Testy przechodzą: 0 błędów (output: ...)".

6. Dopiero po weryfikacji możesz commitować, pushować lub tworzyć pull request. Pominięcie któregokolwiek kroku to nie efektywność, ale zmyślanie wyników.