single-or-array-pattern

Wzorzec projektowy do tworzenia funkcji, które elastycznie przyjmują pojedynczy element lub tablicę elementów. Idealne do operacji CRUD, API przetwarzania wsadowego i funkcji fabrycznych. Normalizujesz dane na wejściu, a cała logika pracuje na tablicy — eliminujesz duplikację kodu i upraszczasz obsługę obu scenariuszy bez rozgałęzień warunkowych.

1. Zdefiniuj parametr funkcji z typem unii: T | T[], gdzie T to typ pojedynczego elementu (np. Client | Client[]).

2. Na początku funkcji normalizuj wejście do tablicy za pomocą Array.isArray() — jeśli otrzymasz pojedynczy element, zawiń go w tablicę: const items = Array.isArray(itemOrItems) ? itemOrItems : [itemOrItems].

3. Napisz całą logikę biznesową pracując tylko na zmiennej items (tablicy) — iteruj pętlą for...of lub map() i wykonaj operacje na każdym elemencie.

4. Nazwij parametr wejściowy zgodnie z konwencją: itemOrItems, clientOrClients, recordingOrRecordings — znormalizowaną zmienną nazwij formą liczby mnogiej (items, clients, recordings).

5. Zastosuj wzorzec w operacjach CRUD (create, update, delete), funkcjach fabrycznych lub API, które powinny obsługiwać zarówno pojedyncze żądania, jak i przetwarzanie wsadowe.

6. Unikaj tego wzorca, jeśli semantyka operacji na jednym elemencie różni się znacząco od operacji na tablicy, lub jeśli typ zwracany powinien być inny dla obu przypadków.