reducing-entropy

Umiejętność do ręcznego zmniejszania całkowitego rozmiaru bazy kodów. Aktywujesz ją tylko na wyraźne życzenie. Zamiast szukać najmniejszej zmiany, pytasz: jaki jest najmniejszy kod, który rozwiązuje problem? Liczysz linie przed i po — jeśli przybyło, odrzucasz. Każda modyfikacja to okazja do usunięcia czegoś, co stało się zbędne. Mierz sukces ilością kodu w wyniku, nie wysiłkiem.

1. Zanim zaczniesz, załaduj co najmniej jedną strategię z katalogu referencji. Wylistuj pliki w folderze references/, przeczytaj opisy we frontmatterze i wybierz podejście, które pasuje do Twojego problemu. Potwierdź, którą strategię załadowałeś i jaka jest jej główna zasada.

2. Sformułuj cel w kategoriach całkowitego rozmiaru kodu, nie wysiłku zmian. Pytaj: jaki jest najmniejszy kod, który rozwiązuje ten problem? Czy mogę to zrobić w 2 funkcjach zamiast 14? Czy mogę usunąć funkcję całkowicie?

3. Dla każdej proponowanej zmiany policz linie kodu przed i po. Jeśli liczba linii wzrosła, odrzuć zmianę — niezależnie od tego, czy kod jest bardziej zorganizowany, elastyczny czy lepiej podzielony.

4. Zidentyfikuj, co można usunąć. Każda zmiana to okazja do czyszczenia. Pytaj: co staje się zbędne? Co było potrzebne tylko dlatego, że istniało poprzednie rozwiązanie? Jaki jest maksymalny zakres usunięć?

5. Unikaj pułapek: nie utrzymuj istniejącego kodu ze względu na status quo, nie dodawaj elastyczności "na wszelki wypadek" (YAGNI), nie rozdzielaj kodu tylko dla separacji odpowiedzialności, jeśli zwiększa to całkowity rozmiar.

6. Zatwierdzaj zmianę tylko jeśli wynik ma mniej kodu niż stan początkowy. Mierz sukces ilością linii w finalnej bazie kodów, nie ilością pracy, którą włożyłeś.