real-pytest-no-mocks-real-tests

Umiejętność do pisania testów pytestowych, które weryfikują rzeczywiste zachowanie modułów poprzez testowanie publicznych interfejsów bez mockowania komponentów. Skupia się na testowaniu kontraktu — tego, co moduł powinien robić — zamiast odzwierciedlania implementacji. Zawiera wzorce specyficzne dla MIRA i filozofię testowania opartą na krytycznej analizie projektu, a nie potwierdzaniu, że kod działa. Idealna do tworzenia i przeglądu testów, które rzeczywiście łapią błędy zamiast dać fałszywe poczucie bezpieczeństwa.

1. Zainstaluj umiejętność w swoim projekcie MIRA, umieszczając ją w katalogu .claude/skills/. 2. Przed napisaniem testów przeanalizuj kontrakt publiczny modułu — czytaj tylko interfejsy publiczne, nie implementację, aby uniknąć pisania testów, które odzwierciedlają kod zamiast weryfikować jego powinności. 3. Zdefiniuj, co moduł powinien robić: jakie gwarancje daje jego publiczny interfejs, jakie dane wejściowe akceptuje, jakie wyniki powinien zwrócić. 4. Pisz testy na rzeczywistych komponentach bez mockowania — testuj całe ścieżki, nie poszczególne funkcje w izolacji. 5. Dodaj precyzyjne asercje, które weryfikują konkretne warunki, a nie tylko sprawdzają, czy kod się nie wysypie. 6. Uruchom testy i upewnij się, że potrafią się nie powieść — jeśli test zawsze przechodzi, nie ma wartości. Nigdy nie używaj @pytest.mark.skip ani pytest.skip() — testy mają albo przechodzić, albo być usunięte.