parallel-feature-development

Umiejętność do zarządzania równoległym rozwojem funkcji w zespołach agentów. Pozwala na rozbicie dużych zadań na niezależne strumienie pracy, ustalenie granic odpowiedzialności za pliki, projektowanie kontraktów interfejsów oraz wybór strategii integracji. Obsługuje trzy podejścia: podział po katalogach, po modułach logicznych lub po warstwach architektonicznych. Idealna do unikania konfliktów merge'owania w kodzie wspólnym i koordynacji pracy wielu implementatorów jednocześnie.

1. Zidentyfikuj dużą funkcję, którą chcesz rozbić na równoległe prace. Określ, czy agenci będą pracować na różnych katalogach, modułach logicznych czy warstwach architektonicznych systemu.

2. Wybierz strategię podziału odpowiedzialności. Dla dobrze zorganizowanego kodu użyj podziału po katalogach (każdy agent dostaje własny folder). Dla architektury zorientowanej na domeny lub cechy użyj podziału po modułach logicznych. Dla systemów warstwowych przydziel każdemu agentowi jedną warstwę (UI, logika biznesowa, dostęp do danych).

3. Ustal granice własności plików między agentami. Dokumentuj, które katalogi lub moduły należą do którego implementatora, aby uniknąć konfliktów podczas merge'owania zmian w wspólnym repozytorium.

4. Zaprojektuj kontrakty interfejsów między równoległymi pracami. Zdefiniuj sygnatury API, struktury danych i umowy komunikacji, aby agenci mogli budować niezależnie, nawet jeśli ich części nie są jeszcze gotowe.

5. Wybierz strategię integracji: pionowe plasterki (każdy agent implementuje pełny stos dla swojej cechy) lub warstwy poziome (każdy agent odpowiada za jedną warstwę dla całej funkcji). Pionowe plasterki zmniejszają zależności między agentami.

6. Zarządzaj przepływem gałęzi i merge'owania. Każdy agent pracuje na własnej gałęzi przypisanej do jego obszaru odpowiedzialności, a następnie zmian łączy się w główną gałąź zgodnie z ustaloną strategią integracji.