modular-code

Skill do strukturyzacji projektów Python zgodnie z wytycznymi modularności. Pomaga dzielić duże pliki na mniejsze, logiczne moduły o rozmiarze 150–500 linii, co poprawia czytelność kodu, ułatwia testowanie i zapobiega problemom z narzędziami AI. Zawiera konkretne wskazówki dotyczące naturalnych punktów podziału (domeny, warstwy abstrakcji, typy danych, granice I/O) oraz struktury pakietów.

1. Zidentyfikuj pliki w projekcie Python, które przekraczają 500 linii kodu lub zawierają wiele niezwiązanych ze sobą funkcji. Te są kandydatami do refaktoryzacji.
2. Przeanalizuj zawartość każdego dużego pliku i poszukaj naturalnych punktów podziału: funkcje związane z autentykacją mogą pójść do osobnego modułu, operacje bazodanowe do innego, a logika biznesowa do trzeciego.
3. Utwórz strukturę pakietu z podfolderem dla danej funkcjonalności, zawierającym __init__.py (minimalny lub pusty), core.py dla głównej logiki, models.py dla struktur danych, handlers.py dla operacji I/O i utils.py dla czystych funkcji pomocniczych.
4. Przenieś odpowiednie funkcje i klasy do nowych modułów, zachowując sensowne nazwy plików (np. data_storage.py zamiast utils2.py) i używając snake_case.
5. Zaktualizuj importy w całym projekcie, aby odwoływały się do nowych lokalizacji modułów, i upewnij się, że każdy plik pozostaje poniżej 500 linii dla optymalnego wsparcia edytorów AI i czytelności człowieka.
6. Unikaj arbitralnego dzielenia plików tylko ze względu na liczbę linii, tworzenia modułów z jedną funkcją czy nadmiernej modularyzacji, która prowadzi do chaosu zależności.