i18n-localization

Umiejętność wspierająca międzynarodowość i lokalizację kodu. Pomaga wykryć ciągi znaków wpisane na stałe w kodzie, zarządzać plikami tłumaczeń, organizować pliki lokalizacyjne i obsługiwać języki pisane od prawej do lewej (RTL). Zawiera wzorce implementacji dla React, Next.js i Pythona, strukturę katalogów dla locale'ów oraz dobre praktyki dotyczące pluralizacji, formatów dat i liczb. Idealna dla zespołów tworzących aplikacje webowe i produkty SaaS dostępne dla użytkowników z różnych krajów.

1. Zainstaluj umiejętność w swoim projekcie Claude, dodając ją do konfiguracji agenta razem z dozwolonymi narzędziami: Read, Glob i Grep. Te narzędzia umożliwią skanowanie kodu w poszukiwaniu problemów z lokalizacją.

2. Przygotuj strukturę katalogów dla plików tłumaczeń. Utwórz folder locales/ z podfolderami dla każdego języka (en/, tr/, ar/ itd.), a w każdym z nich pliki JSON dla poszczególnych modułów aplikacji (common.json, auth.json, errors.json).

3. Poproś umiejętność o przeskanowanie twojego kodu w celu znalezienia ciągów znaków wpisanych na stałe. Użyj narzędzia Grep, aby wyszukać teksty, które powinny być przeniesione do plików tłumaczeń zamiast być kodowane bezpośrednio w komponentach.

4. Zaimplementuj obsługę tłumaczeń w swoim kodzie, korzystając z odpowiedniej biblioteki dla twojego stacku technologicznego. Dla React użyj react-i18next, dla Next.js użyj next-intl, a dla Pythona użyj gettext. Umiejętność zawiera gotowe przykłady dla każdej z tych technologii.

5. Skonfiguruj obsługę specjalnych przypadków: pluralizacji, formatów dat i liczb dla każdego locale'a, a także obsługę języków RTL (arabski, hebrajski). Pamiętaj, że tekst w różnych językach ma różną długość – niemiecki może być nawet o 30 procent dłuższy niż angielski.

6. Przeprowadź przegląd kodu pod kątem najlepszych praktyk: upewnij się, że używasz kluczy tłumaczeń zamiast surowego tekstu, że tłumaczenia są podzielone na przestrzenie nazw według funkcjonalności, oraz że nie łączysz przetłumaczonych ciągów znaków w kodzie.